Ζωή Μεροκάματο στα “Call Centers”

Γράφει ο Νίκος Παναγοδημητρόπουλος

Κοιτάζω τριγύρω μου, ανέκφραστοι όλοι
σαν πτώματα όρθια, μυρίζουν φορμόλη.
Το χαμόγελο χάθηκε απ’ τα μάτια του κόσμου
ανέκφραστες μάσκες, γελώ μοναχός μου.

Ζωή μεροκάματο, χωρίς καρδιοχτύπι
ξεράθηκαν γύρω μου όλοι οι κήποι.
Το Αύριο χάθηκε, καμία ελπίδα
το Σήμερα έγινε ματωμένη λεπίδα.

Ζωές μισακές, απλά να ανασαίνεις
τετράωρο ένσημο, να λες πως δουλεύεις.
Δύστυχοι σκλάβοι σε ξένες γαλέρες
αφέντες των νιάτων γινήκαν οι λέρες.

Ζωή μεροκάματο, χωρίς καρδιοχτύπι
ξεράθηκαν γύρω μου όλοι οι κήποι.
Το Αύριο χάθηκε, καμία ελπίδα
το Σήμερα έγινε ματωμένη λεπίδα.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, το κέντρο του Καπιταλισμού, και όχι σε κάποια χώρα του λεγόμενου “Τρίτου Κόσμου”, μεγάλες εταιρείες έχουν αναθέσει την Τηλεφωνική Εξυπηρέτηση των πελατών τους σε… φυλακισμένους, οι οποίοι χωρίς εργασιακά δικαιώματα αυξάνουν τα κέρδη των αφεντικών, και όχι εργοδοτών τους, παρέχοντας δωρεάν εργασία.
Μια σύγχρονη σκλαβιά…

Στην Ελλάδα που η λέξη “Ανάπτυξη” είναι από τις λίγες λέξεις που γεννούν ένα χαμόγελο, έστω ειρωνικό, στα χείλη όσων την ακούνε η εύκολη λύση για έναν νέο ή μια νέα πτυχιούχο είναι να δουλέψει, και όχι εργαστεί, στα Τηλεφωνικά Κέντρα, γνωστά ως “Call Centers”, που αφορούν σε τηλεφωνικές πωλήσεις, είσπραξη ληξιπρόθεσμων οφειλών και εξυπηρέτηση πελατών.
Εκεί όπου δραστηριοποιούνται δεκάδες λαμόγια που χτίζουν σύγχρονες γαλέρες καταστρατηγώντας κάθε έννοια των λέξεων “εργασιακά δικαιώματα”, “δικαίωμα στην Εργασία”, “σεβασμός στην προσωπικότητα του εργαζομένου” και τόσες άλλες φράσεις Λόγου και Λογικής. Λαμόγια που ξεζουμίζουν επιστήμονες νέους όχι για το ψωμί τους, μα για τα ψίχουλα που τους πετάνε για part time εργασία που ξεγελά την πείνα και την ανάγκη τους για Δημιουργία.

Κανένας δεν σου ανεβαίνει στον σβέρκο αν δεν σκύψεις το κεφάλι… κανένας δεν γίνεται σκλάβος χωρίς την θέλησή του.
Όποιος το κάνει…
χάνει οικειοθελώς τον Ορίζοντα των Ονείρων του.

©2004-2019 Νικόλαος Σ. Παναγοδημητρόπουλος
Σύμβουλος Επιχειρήσεων – Συγγραφέας

Όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο Διαδίκτυο είναι νομικά κατοχυρωμένα και προστατεύονται από τον Νόμο περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται ρητώς η ολική ή μερική αναδημοσίευσή τους, χωρίς να αναφέρεται η Πηγή και το όνομα του συγγραφέα.