Στιγμές: Ίσως

Γράφει ο Νίκος Παναγοδημητρόπουλος

Γιατί να το δω;
Ένα μικρό κομματάκι χαρτί…
ένα αποσβησμένο «Σ’ αγαπώ, το κουτάβι σου»…
μια ταχυκαρδία που δεν ξέρεις αν θα βγάλεις τη βραδιά.
Κάνει τόσο κρύο έξω…
και ο αέρας…
λυσσομανάει δαιμονισμένα και δεν είναι πια εδώ η τρεμάμενη από το πάθος φωνή σου να γεφυρώνει εκείνο το χάσμα.
Το χάσμα ανάμεσα σε μένα και τη χαρά…

Πόσο ανίκητος ήμουν όταν μου χαμογελούσες…
πόσο θεός ένιωθα όταν σε ένιωθα να αναριγείς στο χάδι μου…
πόσο πλήρης ήμουν να σε έχω πλάι μου.
Και πόσο μισός είμαι μακριά σου…
πόσο ανίκανος να ξεχάσω την αίσθησή σου, το μύρο που ανέβλυζε από τα μαλλιά σου, το φως των ματιών σου, τη μελωδία της ανάσας σου…
πόσο ανήμπορος να συνεχίσω να ζω μακριά σου.
Πόσο δυστυχής…

Νόμισα ότι άκουσα τη φωνή σου, αλλά φευ…
ήταν απλά ένα θρόισμα των φύλλων.
Ένα ανασάλεμα στο μαστίγωμα του ανέμου μέχρι να πέσουν στο χώμα.
Όπως τα λόγια που ψιθυρίζαμε τότε…
λόγια Αιωνιότητας που βάσταξε μόλις λίγες στιγμές.
Πόσο μάταια όλα τελικά.
Η Αγάπη, όπως και ο Έρωτας, πεθαίνει…
μόνον οι Στιγμές μένουν.

Και πάλι εδώ, μισός…
άδειο το σύμπαν αν δεν είσαι πλάι μου.
Η Αγάπη πέθανε αφού δεν κουμπώνεις εσύ πια στην αγκαλιά μου…
το βλέμμα στυλώνεται στο κενό χωρίς να αντικρίζει πια τη λατρεία στα μάτια σου…
μα περιμένω καρτερικά.
Ίσως…
όταν δεν υπάρχουν πια φύλλα να θροΐσουν…
όταν δεν υπάρχει πια άνεμος να μαστιγώνει τον άδειο χώρο δίπλα μου και μέσα μου…
αυτό που θα ακούσω να είναι η φωνή σου.
Ίσως…

Αποσπάσματα από το βιβλίο «Στιγμές» μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

από την ποιητική συλλογή «Στιγμές», την οποία μπορείτε να βρείτε εδώ.

©2004-2020 Νικόλαος Σ. Παναγοδημητρόπουλος
Σύμβουλος Επιχειρήσεων – Συγγραφέας

Όλα τα κείμενα που δημοσιεύονται στο Διαδίκτυο είναι νομικά κατοχυρωμένα και προστατεύονται από τον Νόμο περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται ρητώς η ολική ή μερική αναδημοσίευσή τους, χωρίς να αναφέρεται η Πηγή και το όνομα του συγγραφέα.